Gece 2
Bir aralık gözüme bir fotoğraf ilişti. Garipsedim bir anda. Yaşlı bir çınar ağacını andırıyordu fotoğraftaki şey. Görmüş geçirmişti besbelli. Her yanı perişandı. Artık yıkılmış ayakta durmaya mecali kalmamıştı koca çınarın. Yıllar ona kötü davranmıştı. Bir yere bakıyordu sanki. bir şeyler görmüş ve iyice garipsemişti. Düşüncelere dalmış ve öylece seyrediyordu çınar. Genç çınar ağacı vardı karşısında. Daha o kadar toy o kadar az görmüş ve o kadar az yaşamıştı ki. Ama çok gururluydu. Öyle dikti ki başı öyle kibirliydi ki genç çınar. Gözleri göklere meydan okurcasına bakıyordu. Anlamsız gelmişti her şey genç çınara. O da gecenin anlamsızlığında kaybetmişti kendini. Sevdiği o tatlı uzun, yaprakları üful üful pervaz eden sevimli çınara dikkat kesilmişti bir anda. Tatlı çınar elinde yılların hatıralarını sakladığı albümden tek tek yırtıyordu tanımadığı hatırlamadığı insanların eskimiş fotoğraflarını. Sonra kendi fotoğraflarını yırtmaya başladı bir anda tatlı çınar. Artık kimse görmesin kimse duymasın istiyordu onun o üful üful eden yapraklarını.