Fahişe
bir gram delikanlılık yok ciğerlerinde,
adam nefesi solumamışlar hiç,
bir fahişe gibi ahlaksızca seviştiler,
arkalarına bile bakmadılar,
sadece lanet ettim yüzlerine ve ruhlarına,
bakamadılar,
şerefsizler demeyi yediremedim kendime,
aşağılık olamazdım,
bu kadar mı az insan olunurdu,
paranın şımarttığı bünyeler,
zorluk yaşamamış bünyeler,
kaderlerinde çizgiler silik
bakışları bulanık
anlamsız,
sessiz,
ezik,
yıkık,
birşeylerin peşinde koşamayacak kadar beceriksiz,
çürümeye yüz tutmuş beyinleri
işte ancak bu insanlar dostum olabilirdi benim,
ancak onları sevebilirdim,
belki de liyakatım bundan ibaretti,
belki ben de onlar gibiydim,
ama en azından gerçekten sevmeyi bildim,
sessizce ağlamayı,
rikkatle okşamayı bildim
üzgün yanakları,
ve hoş,
duygu,
anlam,
yalan,
ve ihanet vardı gözbebeklerimde