Öylesine Sevmedim
Yine serseri hüzünler yaşıyorum bu gece
Dokunmadığım, dokunmaya korktuğum yalnızlığım için ağlıyorum.
Bir tatlı koku yankılanıyor bedenimde.
Ölesiye kokluyorum kulaklarımda çınlayan sesini.
Öylesine sevmedim…
Bakışlarıyla konuşuyorum hayalimde ki…
Yanımda yürüyüşü, gülümseyişi parıldıyor hala ruhumda.
Bıraktığı boşlukta geziyorum.
Onu arıyorum.
Öylesine sevmedim…
Fotoğraflarına küsüyor kapris yapıyorum.
Nedendir bilinmez özlüyorum sessizliğini.
Kızıyorum böylesine gururlu oluşuma…
Bir kere de vazgeçmeyeyim istiyorum.
Öylesine sevmedim…
Bir kere de savaşmak istiyorum
Yorgun düşmek, dokunmak istiyorum soluksuz gecenin karanlığına
Hiç bir şey görünmüyor yine ufukta
Lütfen affet diyemiyorum…
Öylesine sevmedim…
Kendimi bile affetmekten acizim bu ruhsuz bedenimde
Nedensiz anılar beliriyor belleğimde
Hiç böyle olmadım…
Hiç bu kadar acımasız da olmadım kendime
Öylesine sevmedim…
Sigaram sırt çevirdi yine bana…
Onun için yanıyorum dedi
Sigaramdan kıskandım.
Bakmadım bakamadım yine …
Öylesine sevmedim …